Eindelijk was het zo ver. Na een jaar niet te kunnen reizen met Telma, omdat haar motor aan een revisie toe was, was de tijd nu daar. De tijd van reizen, roadtrippen, ontdekken en vooral genieten. Onze bestemming? Luxemburg. Ook wel klein Zwitserland genoemd. We zijn nog nooit in Zwitserland geweest, dus dat laatste kunnen wij niet bevestigen. Maar dat Luxemburg heel wat in z’n mars heeft en er voor elk wat wils is, ja, dat kunnen we wel bevestigen. Ondanks de grootte van het land is er heel wat te beleven. In de zomermaanden zou het er onnoemelijk druk kunnen zijn, maar nu, in april, was het echt zalig rustig.
Het eerste wat we op onze route tegenkwamen was een fenomenaal uitzichtpunt. We parkeerden aan Lac de la Haute Sûre. Van daaruit was het de pijltjes volgen naar het uitzichtpunt (Aussichtspunkt Runtschelt). Onderweg krijg je al mooie vergezichten, maar eens je op het uitkijkpunt zelf bent is het echt wauw. Het mooie weer maakte het plaatje natuurlijk compleet. Wat een mooie eerste indruk van Luxemburg!
We vonden een kampeerplekje op Camping Vianden Castle Camp. Een prachtige camping, zeker nu het nog heel kalm was, maar pas op, want het kost je wel een rib uit je lijf! We verbleven er dus maar 1 nachtje en bezochten de dag erna het prachtige kasteel van Vianden. Dat de parking bij het kasteel ook op de berg lag, wisten we niet. En misschien maar best, want het is echt een pittige klim. Gelukkig haalde Telma het net! Terwijl Georges en ik het kasteel, dat trouwens in de top 21 mooiste kastelen van de wereld staat, bezochten. Ging Bert wandelen met Basiel. Er zijn heel wat wandelingen in de omgeving van Vianden, waarbij je een prachtig zicht hebt op het kasteel.
En dan is het tijd voor het echte werk. Het Müllerthal. Dit stond wel al een tijdje op mijn want-to-see-lijstje. En nu was het eindelijk zo ver. Ik had er al heel wat goeie dingen over gehoord, maar ook dat het daar héél erg druk kan zijn. Gelukkig was dat nu niet het geval. We stonden op camping La Pinède in Consdorf, wat een ideale uitvalsbasis is voor enkele mooie wandelroutes. De Müllerthal trail bestaat uit 112 km wandelpad. Let wel op, het is er niet plat, dus ietwat conditie is wel nodig. Wij deden 2 prachtige wandelingen.
De eerste wandeling liep langs de C2 van de trail. We liepen langs de Ufofels naar de kloven Rittergang, Deiwepetz en Kuelscheier. Een prachtige wandeling om al een eerste kennismaking te hebben met het Müllerthal gebied. De laatste 2 kloven zijn niet geschikt voor mensen met claustrofobie of angst in het donker. Breng zeker een zaklamp mee, want die kan je hier héél goed gebruiken.
De tweede wandeling was eentje van een ander kaliber. We liepen niet minder dan 11km. Georges deed het echt voorbeeldig. Er is zoveel te zien onderweg dat hij en wij ons geen moment hebben verveeld. Hier wandelen is zoveel meer dan gewoon in een bos wandelen. Het is een echte beleving. We liepen langs de versteende dino, de boombrug, Goldkaul, Goldfralay, Eulenburg recht naar de Schiessentumpel. Een heel mooi watervalletje die natuurlijk wel wat toeristen aantrekt. Ahja, want wij waren daar ook. Het watervalletje was leuk, maar eigenlijk was de route ernaartoe nog spectaculairder.
Op onze terugreis deden we nog een tussenstop in Medernach, daar staat namelijk een champignon uit rotsblokken. Leuk als afsluitertje.
Maar nu is het tijd om terug huiswaarts te keren. Terug naar ons nest, terug naar de zon.
Op naar het volgende avontuur. Ciao amigo’s!
PSSSSTTT, je kan onze tripjes volgen via Polarsteps. Hier zo.
